Wierzy się, że Wyspy Zielonego Przylądka pozostawały atlantycką tajmenicą, aż do ich odkrycia w 1456 roku.  Cidade Velha, dawniej Ribeira Grande na Wyspie Santiago została skolonizowana przez portugalczyków w 1462 roku, stając sie pierwszym europejskim osadncitwem w subtropikalnej Afryce.  Na Wyspę trafiali niewolnicy z zachodniej Afryki, a w XVI wieku Santiago stało się rozpoznawalne jako miejsce kwitnącego handlu niewolnikami. W 1675 roku Wyspy zaczęły tracić na znaczeniu, gdyż portugalska korona zgodziła się na bezpośredni handel niewolnikami pomijając Cabo Verde, które było wyjątkowo narażone na  ataki wrogich narodów oraz piratów.

Atak w 1712 roku przeprowadzony przez Francuzów na Ribeira Grande ogołociło miasteczko ze swych bogactw. W 1770 roku miasteczko straciło na znaczeniu, gdy stolica została przeniesiona do Praia.

W 1742 roku Cabo Verde por raz pierwszy doświadczyło ogromnej suszy, mimo wielu próśb skierowanych do portugalczyków, Ci odmówili pomocy.  Rezultatem była śmierć 44% mieszkańców Wysp.  Wielu kabowerdiańczyków zdecydowało się na emigracje, a raz zielone wyspy stały się suche i skaliste.

XIX wiek przynióśł ze sobą zmiany. Wyspy Zielonego Przylądka raz jeszcze znalazły się na radarze świata wraz z rewolucja przemysłową i budową nowych statków parowych, które potrzebowały portu śródatlantyckiego w celu załadowania pokładów węgla, aby kontynuować swoją żeglugę.

Brytyjczycy wkrótce założyli port w miasteczku Mindelo na Wyspie Sao Vicente, które szybko zaczeło się rozrastać.  W tym czasie Cabo Verde przechodziło kryzys w związku z obaleniem niewolnictwa w 1876 roku.

Wyspy Zielonego Przylądka były portugalską kolonią, aż do 5 Lipca 1975, kiedy to uzyskały swoją niepodległość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *